संस्कृत-शब्दकोशः

व्याकल्य व्याकुल

व्याकीर्ण

व्याकीर्ण (विशेषण)


निष्पत्ति− वि + आङ् + कॄ (विक्षेपे) - "क्तः" (३-२-१०२)

अर्थ−
१. चारैतिर खुब फैलिएको,
२. छरिएको/ यताउति झरेको,
३. भताभुङ्ग पारिएको ।



Correction: