संस्कृत-शब्दकोशः

व्रतचारिन् व्रतधर

व्रतति

व्रततिः (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− प्र + तनु (विस्तारे) - "क्तिच्" (३-३-१७४) । पृषो० ।
व्युत्पत्ति− प्रतनोति
प्रयोग− "पादाकृष्टव्रततिवलयासङ्गसञ्जातपाशः"
उल्लेख− शाकु० १-२९

अर्थ−
१ लहरो,
२. बढ्ती/विस्तार ।



Correction: