व्रीहिमुख व्रीहिराजिक

व्रीहिराजक

व्रीहिराजकः (पुंलिङ्ग)

---

निष्पत्ति− "टच्" (५-४-९१) । "कः"
व्युत्पत्ति− व्रीहीणां राजा

अर्थ−
चिनाधान ।

---