संस्कृत-शब्दकोशः

शकुनाशन शकुनिका

शकुनि

शकुनिः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शक्लृ (शक्तौ) - "उनिः" (उ० ३-४९)
व्युत्पत्ति− शक्नोति
प्रयोग− "करकमलवितीर्णौरम्बुनीवारशष्पैस्तरुशकुनिकुरङ्गान् मैथिली यानपुष्यत्"
उल्लेख− उ० रा० ३-२५

अर्थ−
१. चरा,
२. गिद्ध,
३. कुखुरा,
४, नागविशेष,
५. दैत्यविशेष,
६. ज्यादै दुष्ट मानिस,
७. फलित ज्योतिषअनुसार एघार करणमध्ये आठौं करण,
८. गन्धार देशको राजा सुबलको छोरा, गान्धारीको भाइ/दुर्योधनको मामा, जसको कपट पासाले पाण्डवको धन लुटियो ।



Correction: