शक्तिता
शक्तिनाडी
शक्तिधर
शक्तिधरः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− धृञ् (धारणे) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− धरति इति धरः । शक्तेः धरः
प्रयोग− "ततः सुराः शक्तिधरस्य तस्यावष्टम्भतः साध्वसमृत्सृजन्तः"
उल्लेख− कुमा० १३-२२
अर्थ−
१. शक्ति लिएको पुरुष,
२. शिव,
३. कार्तिकय ।
शक्तिधर (विशेषण)
अर्थ−
शक्ति भएको / बलियो ।