शत्रि
शत्रुकण्टक
शत्रु
शत्रुः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− शद्लृ (शातने) + णिच् - "क्रुन्" (उ० ४-१०३)
व्युत्पत्ति− शातयति
प्रयोग− १) "शत्रून् भीषयमाणं तं रामं विस्मापयेत कः" । २) "क्षमा रात्रौ च मित्रे च यतिनामिह भूषणम्" । ३) "ऋणकर्ता पिता शत्रुः माता च व्यभिचारिणी । भार्या रूपवती शत्रुः पुत्रः शत्रुरपण्डितः ॥"
उल्लेख− १)भट्टि० ५-५८
अर्थ−
१. हर हिसाबले आफ्नो नाश गर्ने मानिस /दुस्मन,
२. आफ्नो देशको सीमाना जोडिएको विरोधी राजा,
३.असुरविशेष,
४. तीतेपाती ।