संस्कृत-शब्दकोशः

शरणा शरणापन्न

शरणागत

शरणागत (विशेषण)


व्युत्पत्ति− शरणार्थमागतः शरणमागतो वा
प्रयोग− १) "शरणागतरक्षां यः प्राणैरपि धनैरपि । कुरुते मानवो ज्ञानी तस्य पुण्यं निशामय ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्महत्यामुखैरपि । आयुषोऽन्ते व्रजन्मोक्षं योगिनामपि दुर्लभम् ॥" २) "शास्त्रेषु निष्कृतिर्दृष्टा महापातकिनामपि । शरणागतहातुस्तु न दृष्टा निष्कृतिः क्वचित् ॥" ३) "तरुणानपि रक्षति क्षमी स शरण्यः शरणागतान् द्विजः"
उल्लेख− पाद्मपु०, बह्निपु०, माघ० १६-५४

अर्थ−
शरणमा परेको ।



Correction: