शलन
शलभासन
शलभ
शलभः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− शल (गतौ) - "अभच्" (उ० ३-१२२)
प्रयोग− "कुरुते न खलु स्वयेच्छया शलभानिधनमिद्धदीधितिः"
उल्लेख− माघ० १६-३५
विस्तार− "अतिवृष्टिरनावृष्टिः मूषकाः शलभाः खगाः । अत्यासन्नाश्च राजानः षडेता ईतयः स्मृताः ॥"
अर्थ−
१. सलह (कीरा),
२. फटेङ्ग्रा,
३. छप्पय छन्दको एक भेद, जसमा ४० गुरु ७२ लघु गरी ११२ वर्ण वा १५२ मात्राहरू हुन्छन् ।