संस्कृत-शब्दकोशः

शाकभक्ष्य शाकयोग्य

शाकम्भरी

शाकम्भरी (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुभृञ् (धारणपोषणयोः) - "खच्" (३-२-४६)
व्युत्पत्ति− शाकैर्बिभर्ति
प्रयोग− "भरिष्यामि सुराः शाकैरावृष्टेः प्राणधारकैः । शाकम्भरीति विख्यातिं तदा यास्यामहं भुवि ॥"
उल्लेख− देवीमा०

अर्थ−
१. साँभरनुन,
२. ठुलो अनिकालको वेला आफ्नो शरीरबाट शाकको वर्षा गरेर सम्पूर्ण लोकलाई भरणपोषण गर्ने देवी,
३. तीर्थविशेष ॥
भनिएको छ-

“ततोऽहमखिलं लोकमात्मदेहसमुद्भवैः ॥
भरिष्यामि सुराः शाकैरावृष्टेः प्राणधारकैः ॥
शाकम्भरीति विख्यातिं तदा यास्याम्यहं भुवि ॥”

(सप्तशत्याम्)



Correction: