संस्कृत-शब्दकोशः

शाक्कर शाक्तागम

शाक्त

शाक्त (विशेषण)


निष्पत्ति− "अण्" (४-२-२४)
व्युत्पत्ति− शक्तिर्देवताऽस्य
प्रयोग− "स्वर्गे मर्त्ये च पाताले शाक्तान् परः प्रियः । सौराणां गाणपत्यानां तथैव च ॥ तदन्ते चैव शाक्ताः स्युः क्रमशः क्रमशः प्रिये । शृणु देवि वरारोहे नास्ति शाक्तात् परो जनः ॥"

अर्थ−
शक्तिसम्बन्धी ।


शाक्तः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. ज्येष्ठानक्षत्र, महाविद्या, सिद्धविद्या वा कुनै देवीलाई इष्टदेव मान्ने पुरुष । जसले वामाचार, दक्षिणाचार वा कुलाचारद्वारा शक्तिदेवीको उपासना गर्छ । सामान्यतया वेदमाता गायत्री आदि शक्तिको उपासकलाई शाक्त भनिन्छ तर गायत्री नजप्ने शैव वैष्णव आदि शाक्त होइनन् । भनिएको छ-

“सर्वे शाक्ता द्विजाः प्रोक्ता न शैवा न च वैष्णवाः ॥
आदिशक्तिमुपासन्ते गायत्रीं वेदमातरम् ॥”



Correction: