शाट्यायनी
शाडृ
शाठ्य
शाठ्यम् (नपुंसकलिङ्ग)
निष्पत्ति− "ष्यञ्" (५-१-१२४)
व्युत्पत्ति− शठस्य भावः
प्रयोग− १) "आजन्मनः शाठ्यमशिक्षितो यस्तस्याप्रमाणं वचनं जनस्य" २) "दाक्षिण्यं स्वजने दया परजने शाठ्यं सदा दुर्जने"
उल्लेख− शाकु० ५-२५, भर्तृ० २-९३
अर्थ−
१. मूर्खपन,
२. दुष्ट्याईं/बेइमानी ।