संस्कृत-शब्दकोशः

शास्त्रकार शास्त्रकोविद

शास्त्रकृत्

शास्त्रकृत् (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुकृञ् (करणे) - "क्विप्" (३-२-७६)
व्युत्पत्ति− शास्त्रं करोति

अर्थ−
१. शास्त्र बनाउने विद्वान् वा ऋषिमुनि,
२. आचार्य ।



Correction: