संस्कृत-शब्दकोशः

शिशुनाग शिशुपालक

शिशुपाल

शिशुपालः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− पाल (रक्षणे) + णिच् - "अण्" (३-२-१)
व्युत्पत्ति− शिशून् पालयति
प्रयोग− "समरेषु रिपून् विनिघ्नता शिशुपालेन समेत्य सम्प्रति"
उल्लेख− माघ० १६-१४

अर्थ−
१. चेदि देशको दमघोषनामको राजाका छोरा जसलाई कृष्णले पाण्डवहरूको राजसूय यज्ञको वेला मारेका थिए । यो कृष्णको श्रुतश्रवानामकी फुपूको छोरो हो । यसको जन्मिदा तीन आँखा र चार हात थियो । कृष्णले लिंदा एक आँखा र दुई हात झरे । दुई हात, दुई आँखामात्र अवशेष रहे,
२. नीमको रूख ।



Correction: