शुन शुनककञ्चुका

शुनक

शुनकः (पुंलिङ्ग)

---

निष्पत्ति− शुन (गतौ) - "क्वुन्" (उ० २-३२)
व्युत्पत्ति− शुनति

अर्थ−
१. कुकुर,
२. एक भृगुवंशी ऋषि ।

---