शुन्ध
शुभ
शुन्ध्
शुन्ध शुद्धौ
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- शुन्धति
अर्थ−
१. शुद्ध हुनु, पवित्र हुनु, चोखिनु,
२. सुध्याउनु, पवित्र गर्नु, चोख्याउनु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“शुन्ध शुद्धौ” 2 ‘शुन्धयेत् शुन्धते शुन्धेद्यौ वा णौ शौचकर्मणि।
- शुद्धौ शुन्धति भूवादेः… …।।’ 3 इति देवः।
- ‘शुन्धन्ते… …।’ 4 इति आत्मनेपदेऽपि दृश्यते।
- ‘शुन्धध्वं दैव्याय कर्मणे--’ 5 इत्यत्रापि।
- शुन्धकः-न्धिका, शुन्धकः-न्धिका, शुशुन्धिषकः-षिका, शोशुधकः-धिका;
- इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि कुञ्चतिवत् 6 ऊह्याति।
- 7 शुधितम्-तः- 8 तवान्, शुन्धित्वा 9 शुन्ध्युः 10, इतीमानि रूपाणि विशेषेण भवन्ति।
प्रासङ्गिक्यः
शुन्ध शौचकर्मणि
गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- शुन्धयति–ते, शुन्धति
अर्थ−
१. शुद्ध हुनु, पवित्र हुनु, चोखिनु,
२. सुध्याउनु, पवित्र गर्नु, चोख्याउनु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“शुन्ध शौचकर्मणि” 2 आधृषीयः।
- ‘-- शौचकरणे’ इति क्षीरस्वामी।
- ‘शुन्धयेत् शुन्धते शुन्धेद् यौ वा णौ शौचकर्मणि।’ 3 इति देवः।
- ‘शाकटायनस्य त्वात्मनेपदी’ इति पुरुषकारे।
- शुन्धकः-न्धिका, शुशुन्धयिषकः-षिका, शुन्धकः-न्धिका, शुशुन्धिषकः-षिका, देवः।
- शोशुः-धकः-धिका;
- इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि ण्यन्तात् सन्नन्तं विना, कुञ्चतिवत् 4 ज्ञेयानि।
- 5
प्रासङ्गिक्यः