संस्कृत-शब्दकोशः

शुन्ध् शुभकर

शुभ

शुभम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− शुभ (शोभायाम्) - "कः" (३-१-१३५)
प्रयोग− "शुभानामिव साम्राज्यं श्वेतद्वीपमिवापरम्"
उल्लेख− याद० १६-२२

अर्थ−
१. कल्याण / मङ्गल,
२. सौभाग्य,
३. गहना,
४. पानी,
५. चाँदी ।


शुभ (विशेषण)


अर्थ−
१. कल्याण गर्ने,
२. असल/ भलो,
३. प्रसिद्ध,
४. धर्मात्मा,
५. सुखी,
६. राम्रो,
७. चम्किलो/ उज्यालो ।


शुभः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. बोका/बाख्रो,
२. फलित ज्योतिषअनुसार २७ योगहरूमध्ये एक ।


हेरौँ- शुभ् धातु


हेरौँ- शुभ् धातु


हेरौँ- शुभ् धातु



Correction: