संस्कृत-शब्दकोशः

शूतिपर्णा शूद्रक

शूद्र

शूद्रः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शुच (शोके) - "रक्" दकारादेशश्च (उ० २-१९)
व्युत्पत्ति− शोचति
विस्तार− "शूद्राश्चावरवर्णाश्च वृषलाश्च जघन्यजाः" - अम० ।

अर्थ−
१. सनातन वर्ण व्यवस्थाअनुसारको एक वर्ण/चतुर्थ वर्ण ।
२. सेवक



Correction: