संस्कृत-शब्दकोशः

शून्याशून्य शूरकीट

शूर

शूरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शूर (विक्रान्तौ) - "अच्" (३-१-१३४)
प्रयोग− "वृत्तं युद्धे शूरमाश्लिष्य काचिद्रन्तुं तूर्णं मेरुकुञ्जं जगाम"
उल्लेख− माघ० ८-६०

अर्थ−
१. बहादुर मानिस/वीर पुरुष,
२. बाघ,
३. बँदेल,
४. सूर्य,
५. शालको रूख,
६. शूरसेन राजा,
७, आँक,
८, मसुरो,
९. चितु,
१०. बडहर,
११. उत्तरदिशाको एक देश ।


शूर (विशेषण)


अर्थ−
शूरो/ डर नमान्ने/ बहादुर ।


हेरौँ- शूर् धातु



Correction: