संस्कृत-शब्दकोशः

शो शोककारक

शोक

शोकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शुच (शोके) - "घञ्" (३-३-१८)
प्रयोग− "शोकपिहितगलरुद्धगिरस्तरसागताश्रुजलकेवलोत्तराः"
उल्लेख− माघ० १५-८३

अर्थ−
प्रिय व्यक्तिको मृत्यु वा बिछोड हुँदा र धनमालको नोक्सान वा दुःखदायी घटना आइपर्दा मनमा हुने खित्रता वा चिन्ता । ‘इष्टनाशादिभिश्चेतोवैक्लव्यं शोकशब्दभाक्’ (साहित्यदर्पण) ।



Correction: