संस्कृत-शब्दकोशः

शोध्य शोफघ्नी

शोफ

शोफः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शव (गतौ) - "फः" बाहु० । "ऊठ्" (६-४-१९)

अर्थ−
शरीरको कुनै अङ्ग सुन्निनु ।



Correction: