संस्कृत-शब्दकोशः

शौचेय शौटीरता

शौटीर

शौटीरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शौटृ (गर्वे) - "ईरन्" (उ० ४-३०)

अर्थ−
१. वीर/बहादुर,
२. अभिमानी मानिस,
३. त्यागी वा साधु व्यक्ति ।


शौटीर (विशेषण)


अर्थ−
अभिमानी ।



Correction: