संस्कृत-शब्दकोशः

श्वय श्वयीची

श्वयथु

श्वयथुः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− टुओश्वि (गतिवृद्ध्योः) - "अथुच्" (३-३-८१)

अर्थ−
हातगोडा आदि शरीर सुन्निनु/ सुज ।



Correction: