श्वभ्र
श्वयीची
श्वयथु
वाचस्पत्यम्
श्वयथु || पु० श्वि—वृद्धौ अथुच् । शोथे अमर ।
शब्दकल्पद्रुमः
श्वयथुः || पुं, (टु ओ श्वि गतिवृद्ध्योः + “ट्वितोऽ- थुच् ।” ३ । ३ । ८९ । अथुच् ।)
शोथः । इत्य- मरः ॥ (यथा, बृहत्संहितायाम् । ३२ । १० । “श्वयथुश्वासोन्मादज्वरकासभवा वणिक्- पीडा ॥”)