श्वव्याघ्र
श्वशुरक
श्वशुर
श्वशुरः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− अशू (व्याप्तौ) - "उरन्" (उ० १-४४)
व्युत्पत्ति− शु आशु अश्नुते अश्यते वा
प्रयोग− "श्वशुरं भूतनाथास्य स्कन्दमातामहं गिरम् । प्रसूतिं सर्वरत्नानां पृथिवीधेनुतर्णकम् ॥"
उल्लेख− याद० २२-११६
अर्थ−
ससुरो/ पति वा पत्नीको बुबा ।