संस्कृत-शब्दकोशः

भणन भण्ड

भण्

भण् 1 P. (भणति, भणित)
1 To say, speak; पुरुषोत्तमे इति भणितव्ये V. 3; Bk. 14. 16.
2 To describe; काव्यः स काव्येनं सभामभाणीत् N. 10. 59.
3 To name, call.
4 To sound.



Correction: