भण् 1 P. (भणति, भणित) 1 To say, speak; पुरुषोत्तमे इति भणितव्ये V. 3; Bk. 14. 16. 2 To describe; काव्यः स काव्येनं सभामभाणीत् N. 10. 59. 3 To name, call. 4 To sound.