संस्कृत-शब्दकोशः

भूर्णि भूषणवासांसि

भूषण

भूषणम् [भूष्+ल्युट्]


1. अलंकरण, सजावट
2. अलंकार, शृंगार, सजावट का सामान–क्षीयन्ते खलु भूषणानि सततं वाग्भूषणं भूषणम्–भर्तृ० २।१९, रघु० ३।२, १३।५७ ।



Correction: