संस्कृत-शब्दकोशः

भूर्णि भूषा

भूषण

भूषण [भूष्येतऽनेन भूष्-करणे ल्युट्]
1 Ornamenting, decoration.
2 An ornament, decoration, an article of decoration; क्षीयंते खलु भूषणानि सततं वाग्भूषणं भूषणं Bh. 2. 19; R. 3. 2; 13. 57.
−णः N. of Viṣṇu.



Correction: