मनीषिन् (वि०) [मनीषा+इनि]
बुद्धिमान्, विद्वान्, प्रज्ञावान्, चतुर, विचारशील, समझदार–रघु० १।१५, (पुं०) बुद्धिमान् या विद्वान् पुरुष, मुनि, पंडित –माननीयो मनीषिणाम्–रघु० १।११, संस्कारवत्येव गिरा मनीषी–कु० १।२८, ५।३९, रघु० ३।४४ ।