संस्कृत-शब्दकोशः

मरुत् मरुत्तक

मरुत्त

मरुत्तः [मरुत+तप्]


सूर्यवंश का एक राजा, कहते हैं उसने एक यज्ञ किया जिसमें देवताओं ने प्रतीक्षक सेवक का कार्य किया–तु० तदप्पेष श्लोकोऽभिगीतो –
“मरुतः परिवेष्टारो मरुत्तस्यावसन् गृहे ।
आविक्षितस्य कामप्रेर्विश्वेदेवाः सभासदः ॥”
इति ।



Correction: