संस्कृत-शब्दकोशः

मलाका मलिनयति

मलिन

मलिन (वि० ) [मल्+इनन्]


1. मैला, गन्दा, घिनौना अपवित्र, अशुद्ध, भ्रष्ट, कलंकित, कलुषित (आलं० से भी) धन्यास्तदङ्गरजसा मलिनीभवंति –श० ७।५७, किमिति मुधा मलिनं यशः कुरुध्वे–वेणी० ३।४
2. काला, अंधकारमय –मलिनमपि हिमांशोर्लक्ष्मलक्ष्मीं तनोति –श० १।२०, अतिमलिने कर्तव्ये भवति खलानामतीव निपुणा धीः वास०, शि० ९।१८
3. पापी, दुष्ट, दुश्चरित्र – मलिनाचरितं कर्म सुरभेर्नन्वसांप्रतम् – काव्या० २।१७८
4. नीच, दुष्ट, अधम लघवः प्रकटी भवंति मलिनाश्रयत:–शि० ९।२३
5. मेघाच्छन्न, तिरोहित,
~नम्
1. पाप, दोष, अपराध
2. मट्ठा,
3. सोहागा,
~ना, ~नी
रजस्वला स्त्री ।
समस्त पद
~अंबु
(नपुं०) 'काला पानी' मसी, स्याही,
~आस्य
(वि०)
1. काले या मैले मुंह वाला
2. नीच, गंवार
3. बहशी, क्रूर
~प्रभ
(वि०) तिरोहित, दूषित, मेघाच्छन्न,
~मुख
(वि०) =मलिनास्य, दे० (खः)
1. अग्नि
2. भूत, प्रेत
3. एक प्रकार का बंदर, गोलांगूल ।


मलिनम् 1. आँखों का मुंदना, झपकना, झपकी लेना
2. आँखों का मूंदना
3. फूल का बन्द होना ।



Correction: