संस्कृत-शब्दकोशः

मुकुन्द मुकुल

मुकुर

मुकुरः [मक्+उरच, उत्वम्]


मुंह देखने का शीशा–गुणिनामपि निजरूपप्रतिपत्तिः परत एव संभवति, स्वमहिमदर्शनमक्ष्णोर्मुकुरतले जायते यस्मात्–वास०, शि० ९।७३, न० २२।४३
2. कली, दे० 'मुकुल'
3. कुम्हार के चाक का डंडा
4. मौलसिरी का पेड़ ।



Correction: