संस्कृत-शब्दकोशः

मूत्रित मूर्च्छाल

मूर्ख

मूर्ख (वि०) [मुह्+ख, मूर् आदेशः]


जड़ मन्दमति, बुद्धु, मूढ़, अनजान
~र्खः
1. मन्दमति, बुद्धू –न तु प्रतिनिविष्टमूर्खजनचित्तमाराधयेत् –भर्तृ० २।६, ८, मूर्खबलादपराधिनं मां प्रतिपादयिष्यसि – विक्रम
2. एक प्रकार का लोबिया ।
समस्त पद
~भूयम्
मूर्खता, जड़ता, अज्ञानता ।



Correction: