संस्कृत-शब्दकोशः

मूर मूर्खता

मूर्ख

मूर्ख a. Stupid, dull-headed, foolish, silly.
−र्खः A fool, blockhead; न तु प्रातनिविष्टमूर्खजन- चित्तमाराधयत् Bh. 2. 5, 8; मूर्ख बलादपगाधिनं मां प्रतिपादायष्यसि V. 2.
2 A kind of bean.
−Comp.
−पं- डितः a learned fool; Pt. 5. 40.
−भूयं folly, stupidity, ignorance.
−भ्रातृक a. one who has a foolish brother.
−मंडलं an assembly of fools.



Correction: