मूर्छन
मूर्तिमत्
मूर्त
मूर्त (वि०) [मूर्च्छ्+क्त]
1. बेहोश, संज्ञाहीन
2. जड, . मूढ
3. शरीरधारी, मूर्तिमान् –मूर्तो विघ्नस्तपस इव नो भिन्नसारङ्गयूथः –श० १।३६, प्रसाद इव मूर्तस्ते स्पर्शः स्नेहार्द्रशीतल: –उत्तर० ३।१४, रघु० २।६९, ७।७०, कु० ७।४२, पंच० २।९९
4. भौतिक, पार्थिव
5. ठोस, कड़ा ।