संस्कृत-शब्दकोशः

रण् रण्डाश्रमिन्

रण्ड

रंडः [रम्+ड]


1. वह पुरुष जो पुत्रहीन मरे
2. बंजर वृक्ष,
~डा
फूहड़स्त्री, पुंश्चली, स्त्रियों को संबोधित करने में निंदापरक शब्द –रंडे पंडितमानिनि –पंच० १।३९२, (पाठान्तर) प्रतिकूलामकुलजां पापां पापानवर्तिनीम्, केशेष्वाकृष्य तां रंडा पाखण्डेषु नियोजय –प्रबो० २
2. विधवा स्त्री–रंडाः पीनपयोधराः कति मया नोद्



Correction: