रिक्थम् [रिच्+थक्]
1. दायभाग, उत्तराधिकार में प्राप्त सम्पत्ति, मरने के पश्चात् विरासत में छोड़ी हुई सम्पत्ति–विभजेरन् सुताः पित्रोरूर्ध्वं रिक्थमृणं समम्–याज्ञ० २।११७, मनु० ९।१०४,–ननु गर्भ: पित्र्यं रिक्थमर्हति–श० ६
2. सम्पत्ति धनदौलत, सामान – मनु० ८।२७,
3. सोना ।
समस्त पद
~आदः, ~ग्राहः, ~भागिन्(पुं०), ~हरः, ~हारिन्
(पुं०) उत्तराधिकारी ।