संस्कृत-शब्दकोशः

रीण रु

रीति

रीतिः (स्त्री) [री+क्तिन्]


1. हिलना–जुलना, बहना
2. गति, क्रम
3. धारा, नदी
4. रेखा, सीमा
5. प्रणाली, ढंग, तरीक़ा, मार्ग, शैली, विधा, प्रक्रिया–रीति गिराममृतवृष्टिकरीं तदीयां–भामि० ३।१९, सर्वत्रैषा विहिता रीतिः–मोह० २, उक्तरीत्या, अनयैव रीत्या आदि
6. रिवाज, प्रथा, प्रचलन
7. शैली, वाक्यविन्यास–पदसंघटना रीतिरङ्गसंस्था विशेषवत् । उपकर्त्री रसादीनां सा पुनः स्याच्चतुर्विधा । वैदर्भी चाथ गौडी च पाञ्चाली लाटिका तथा–सा० द० ६२४–५
8. पीतल, कांसा (इस अर्थ में 'रीती' भी)
9. लोहे का जंग, मुर्चा
10 धातु के तल पर लगा जारेय ।


रीतिः [री+क्तिन्]


नैसर्गिक संपत्ति, स्वाभाविक गुण ।

परिशिष्ट



Correction: