संस्कृत-शब्दकोशः

वचसाम्पति वचस्विन्

वचस्

वचस् (नपुं०) [वच् +असुन्]


1. भाषण, वचन, वाक्य, –उवाच धात्र्या प्रथमोदितं वचः –रघु० ३।२५, ४७, इत्यव्यभिचारि तद्वचः –कु० ५।३६, वचस्तत्र प्रयोक्तव्यं यत्रोक्तं लभते फलम् –सुभा०
2. हुक्म, आदेश, विधि, निषेधाज्ञा
3. उपदेश, परामर्श
4. (व्या० में) वचन ।
समस्त पद
~कर
(वि०)
1. आज्ञाकारी, अनुवर्ती
2. दूसरों की आज्ञा पालन करने वाला,
~क्रमः
प्रवचन,
~ग्रहः
कान,
~प्रवृत्तिः
(स्त्री०) भाषण करने का प्रयत्न –श० ७।१७ ।



Correction: