वचसाम्पति वच्

वचस्

वचस् n.
1 A speech, word, sentence; उवाच धात्र्या प्रथमोदितं वचः R. 3. 25, 47; इत्यव्यभिचारि तद्वचः Ku. 5. 36; वचस्तत्र प्रयोक्तव्यं यत्रोक्त लभते फलं Subhāsh.
2 A command, order, precept, injunction.
3 Advice, counsel.
4 A hymn.
5 Singing, a song of birds.
6 (In gram.) Number.
−Comp.
−कर a. 1. obedient, compliant. −2. executing the orders of another.
−क्रमः discourse.
−ग्रहः the ear.
−प्रवृत्तिः f. an attempt at speaking; अव्यक्तवर्ण- रमणीयवचः प्रवृत्तीन् Ś. 7. 17.

---