संस्कृत-शब्दकोशः

वर्मित वर्वट

वर्य

वर्य (वि०) [वृ+यत्]


1. चुने जाने या छांटे जाने के योग्य पात्र
2. सर्वोत्तम, सर्वश्रेष्ठ, मुख्य, प्रधान (बहुधा समास के अन्त में) अन्वीतः स कतिपयैः किरातवर्यैः कि०१२।५४,
~र्यः
कामदेव
~र्या
1. वह कन्या जो स्वयं अपना पति.वरण करे
2. कन्या ।



Correction: