संस्कृत-शब्दकोशः

वर्मित वर्या

वर्य

वर्यः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वर (ईप्सायाम्) - "यत्" (३-१-९७)
व्युत्पत्ति− वर्यते प्रार्थ्यते

अर्थ−
कामदेव ।


वर्य (विशेषण)


अर्थ−
१. मुख्य,
२. सबैभन्दा उत्तम ।



Correction: