संस्कृत-शब्दकोशः

विटकान्ता विटङ्कक

विटङ्क

विटङ्कः [विशेषेण टंक्यते बध्यते इति–वि+टंक्+घञ्]


1. चिड़िया–घर, कबूतर का दरबा
2. सबसे ऊंचा सिरा, कलश या कंगूरा, ऊंचाई– अयमेव महीधर विटंकः–मा० १०, विक्रम० ५।७७।


विटङ्कः (वि०) उत्तम, सुन्दर, मनोरम–केयूरकुण्डलकिरीटविटङ्कवेषौ भाग० ३।१५।२७।

परिशिष्ट



Correction: