संस्कृत-शब्दकोशः

शुभ् शुभ्रा

शुभ्र

शुभ्र (वि०) [शुभ्+रक्]


1. चमकीला, उज्ज्वल, देदीप्यमान
2. श्वेत –पश्यति पित्तोपहतः शशिशुभ्रं शंखमपि पीतं–काव्य० १०, रघु० २।६९,
~भ्रः
1. श्वेत रंग
2. चन्दन (नपुं०),
~भ्रम्
1. चाँदी
2. अभ्रक
3. सेंधा नमक
4: कसीस ।
समस्त पद
~अंशुः, ~करः
1. चंद्रमा
2. कपूर,
~रश्मिः
चन्द्रमा ।



Correction: