भञ्ज्
भटित्र
भट
भट [भट्-अच्]
1 A warrior, soldier, combatant; तद्भटचातुरीतुरी N. 1. 12; वादित्रसृष्टिर्घटते भटस्य 22. 22; Bk. 14. 101.
2 A mercenary, hired soldier, hireling.
3 An outcast, a barbarian.
4 A demon.
5 N. of a degraded tribe.
−टा Coloquintida (इंद्रवारुणी).