संस्कृत-शब्दकोशः

भञ्ज् भटित्र

भट

भटः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भट (भृतौ) "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− भटति
प्रयोग− "तैर्भुवापि समं विद्वान् सम्तोषं न भटा ययुः"
उल्लेख− कुमा० १६-३५

अर्थ−
१. लडाकु सिपाही,
२. भाडाको सिपाही,
३. राक्षस,
४. पहलमान,
५. प्राचीन एक वर्ण सङ्करजाति ।


हेरौँ- भट् धातु


हेरौँ- भट् धातु



Correction: