संस्कृत-शब्दकोशः

भण् भण्डक

भण्ड

भण्ड [भंड्-अच्]
1 A buffoon, jester, mime; त्रयो वेदस्य कर्तारो भंडधू- र्तपिशाचकाः Sarva. S.
2 N. of a mixed caste; cf. भड.
−Comp.
−त- पस्विन् m. a pseudo ascetic.
−हासिनी a harlot, courtezan.



Correction: