मन्त्र् 10 A. (मंत्रयते, but sometimes मंत्रयति also, मंत्रित)
1 To consult, deliberate, ponder over, hold consultation, take counsel; न हि स्त्राभिः सह मंत्रयितु युज्यते Pt. 5; Ms. 7. 146.
2 To advise, counsel, give advice; अ- तीतलाभस्य च रक्षणार्थं…यन्मंत्र्यतेऽसौ परमो हि मत्रः Pt. 2. 182.
3 To consecrate with sacred texts, enchant with spells or charms.
4 To say, speak, talk, mutter; किमपि हृदये कृ- त्वा मंत्रयेथे Ś. 1; किमेकाकिनी मंत्रयसि S. 6; हला संगीतशालापरिसरेऽवलोकिता- द्वितीया त्वं किं मंत्रयंत्यासीः Māl. 2.