संस्कृत-शब्दकोशः

महिन्धक महिर

महिमन्

महिमन् m. [महत् इमनिच् टिलोपः]
1 Greatness (fig. also); अयि मलयज महिपायं कस्य गिरामस्तु विषयस्ते Bv. 1. 11; अधोधः पश्यतः कस्य महिमा नोप- चीयते H. 2. 2.
2 Glory, majesty, might, power; Ku. 2. 6, U. 4. 21
3 High rank, exalted rank or position, dignity.
4 One of the 8 Siddhis, the power of increasing size at will; see सिद्धि



Correction: