संस्कृत-शब्दकोशः

मिहिका मिहिराण

मिहिर

मिहिर [मिह्-किरच् Uṇ. 1. 51.]
1 The sun; मयि तावन्मिहिरोऽपि निर्दयोऽभूत् Bv. 2. 34; याते मय्यचिरान्निदाघमिहिरज्वालाश- तैः शुष्कतां 1. 16; N. 2. 36; 13. 54.
2 A cloud.
3 The moon.
4 Wind, air.
5 An old man.
6 The Arka plant.



Correction: