संस्कृत-शब्दकोशः

मिहिका मिहिराण

मिहिर

मिहिरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मिह (सेचने) - "क्रन्" (उ० १-५२)
प्रयोग− "पृथुवर्तुलतन्नितम्बकृन्मिहिरस्यन्दनशिल्पशिक्षया"
उल्लेख− नैष० २-३६

अर्थ−
१. सूर्य,
२. बादल,
३. चन्द्रमा,
४. हावा,
५. बुढो मानिस,
६. आँक,
७. राजा,
८. इरानी देवता ।


मिहिर (विशेषण)


अर्थ−
बुढो ।



Correction: